Η “χρυσή εξαετία” των CEO: Οι μισθοί τους απογειώθηκαν, οι εργαζόμενοι έμειναν πίσω

Την ώρα που οι εργαζόμενοι παγκοσμίως δίνουν μάχη για την επιβίωση, οι διευθύνοντες σύμβουλοι των μεγάλων πολυεθνικών ζουν τη δική τους… χρυσή εποχή.

Σύμφωνα με νέα ανάλυση της Oxfam που δόθηκε στη δημοσιότητα ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας Εργαζομένων, η μέση αμοιβή των CEO παγκοσμίως ανήλθε στα 4,3 εκατομμύρια δολάρια το 2024 — καταγράφοντας αύξηση 50% σε πραγματικούς όρους από το 2019. Την ίδια στιγμή, οι μισθοί των εργαζομένων αυξήθηκαν μόλις κατά… 0,9%.

Τα στοιχεία συγκεντρώθηκαν από σχεδόν 2.000 μεγάλες εταιρείες σε 35 χώρες, όπου οι CEO αποζημιώθηκαν με πάνω από 1 εκατομμύριο δολάρια, με την Ιρλανδία (6,7 εκατ. δολάρια) και τη Γερμανία (4,7 εκατ. δολάρια) να εμφανίζουν τις υψηλότερες μέσες αποδοχές. Στη Νότια Αφρική και την Ινδία, οι μέσοι μισθοί των CEO έφτασαν τα 1,6 και 2 εκατομμύρια δολάρια αντίστοιχα.

«Χρόνο με το χρόνο βλέπουμε το ίδιο γελοίο θέαμα: οι αμοιβές των CEO εκτοξεύονται ενώ οι μισθοί των εργαζομένων παραμένουν σχεδόν αμετάβλητοι. Δεν πρόκειται για δυσλειτουργία — αυτό είναι το σύστημα όπως σχεδιάστηκε», σχολιάζει ο Amitabh Behar, επικεφαλής της Oxfam International.

Οι CEO πλουτίζουν 56 φορές πιο γρήγορα από τους υπαλλήλους

Η ανισότητα αποτυπώνεται σε συγκλονιστικούς αριθμούς: κάθε ώρα, οι δισεκατομμυριούχοι κερδίζουν περισσότερα απ’ όσα ένας μέσος εργαζόμενος όλο τον χρόνο. Μάλιστα, την τελευταία χρονιά, οι δισεκατομμυριούχοι απέκτησαν κατά μέσο όρο 206 δισ. δολάρια νέου πλούτου — ήτοι 23.500 δολάρια ανά ώρα, περισσότερα από το ετήσιο μέσο παγκόσμιο εισόδημα των 21.000 δολαρίων.

Παρά τη μικρή μείωση στο παγκόσμιο χάσμα αμοιβών μεταξύ φύλων — από 27% σε 22% το διάστημα 2022-2023 — οι γυναίκες εξακολουθούν να εργάζονται «δωρεάν» μία ημέρα την εβδομάδα. Σύμφωνα με την Oxfam, αυτό ισοδυναμεί με το να μην πληρώνονται καθόλου κάθε Παρασκευή.

Οι ΗΠΑ, οι δασμοί και η νέα απειλή για τους εργαζόμενους

Πέρα από την οικονομική ανισότητα, η Oxfam κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την επιθετική εμπορική πολιτική των ΗΠΑ. Οι νέοι δασμοί που επιβάλλονται παγκοσμίως — κυρίως από την κυβέρνηση Τραμπ — απειλούν με απώλειες θέσεων εργασίας και αυξημένο κόστος ζωής για εκατομμύρια ανθρώπους.

«Για πολλούς εργαζόμενους, οι δασμοί του Τραμπ σηματοδοτούν τη μετάβαση από το τηγάνι της νεοφιλελεύθερης πολιτικής στη φωτιά των εμπορικών πολέμων», προειδοποιεί ο Behar.

Τα στατιστικά της ντροπής

• 50% αύξηση στις αποδοχές των CEO από το 2019 έως το 2024

• 0,9% αύξηση στους μέσους μισθούς των εργαζομένων στο ίδιο διάστημα

• 23.500 δολάρια/ώρα κέρδη για έναν μέσο δισεκατομμυριούχο

• 7% των CEO με αποδοχές άνω των 10 εκατ. δολαρίων είναι γυναίκες

• 40% το μέσο χάσμα αμοιβών φύλου σε Ιαπωνία και Νότια Κορέα

• 3,4 φορές μεγαλύτερο το μερίδιο εισοδήματος του πλουσιότερου 10% έναντι του φτωχότερου 40% σε χώρες χαμηλού εισοδήματος

Έκκληση για φορολογία και εργασιακή δικαιοσύνη

Η Oxfam και η Διεθνής Συνδικαλιστική Συνομοσπονδία (ITUC) ζητούν άμεσες θεσμικές παρεμβάσεις για την αναστροφή της κατάστασης. Συγκεκριμένα, καλούν τις κυβερνήσεις να επιβάλουν:

• Ανώτατους φορολογικούς συντελεστές έως και 75% για τα υπερ-υψηλά εισοδήματα

• Δίκαιους κατώτατους μισθούς που ακολουθούν τον πληθωρισμό

• Καθολικά εργασιακά δικαιώματα όπως το δικαίωμα στον συνδικαλισμό, την απεργία και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις

«Οι εργαζόμενοι απαιτούν μια Νέα Κοινωνική Σύμβαση — όχι άλλη μια ευκαιρία για τους δισεκατομμυριούχους να υπονομεύουν τη δημοκρατία», δήλωσε ο Luc Triangle, γενικός γραμματέας της ITUC. «Ήρθε η ώρα να σταματήσουμε το πραξικόπημα του πλούτου και να θέσουμε τις ζωές των ανθρώπων και τον πλανήτη πάνω από τα κέρδη».

Ποιοι είναι οι φορείς πίσω από την έρευνα

Η Oxfam είναι μια διεθνής συνομοσπονδία 21 ΜΚΟ, με παρουσία σε 79 χώρες. Ιδρύθηκε το 1942 και είναι γνωστή για τις εκστρατείες κατά της φτώχειας, της οικονομικής ανισότητας και της έμφυλης διάκρισης.

Η ITUC είναι η μεγαλύτερη παγκόσμια ένωση εργατικών συνδικάτων, εκπροσωπώντας πάνω από 200 εκατομμύρια εργαζόμενους σε 163 χώρες. Αγωνίζεται για τα εργασιακά δικαιώματα, την κοινωνική δικαιοσύνη και την αξιοπρεπή εργασία σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η “χρυσή εξαετία” των CEO αποτυπώνει τη βαθιά ανισορροπία του παγκόσμιου οικονομικού μοντέλου. Και όσο οι αμοιβές των στελεχών ανεβαίνουν στους ουρανούς, οι εργαζόμενοι μένουν καθηλωμένοι στο έδαφος — μαζί με τα δικαιώματα και τις προσδοκίες τους.