Η Ομογένεια στον Κόσμο και η προσφορά της στην πατρίδα
Σε μία πολύ επαινετική κίνηση προχώρησε η Ενωση Ομότιμων Καθηγητών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Με πρωτοβουλία του καθηγητή Ιωάννη Τουλουμάκου, ένθερμου φίλου της Ομογένειας και του «Εθνικού Κήρυκα», η Ενωση εξέδωσε μία σειρά δημοσιεύματα του Τύπου από 2009 – 2019, με τίτλο « Η Ομογένεια στον Κόσμο και η προσφορά της στην πατρίδα», που αναφέρονταν στην κρίση χρέους και τους Ελληνες του Εξωτερικού.
Είναι μία τρόπον τινά αυτοσχέδια έκδοση αποτελούμενη από φωτοτυπίες, που όμως εξυπηρετούν πλήρως το σκοπό για τον οποίο εκδόθηκε το βιβλίο αυτό στη Θεσσαλονίκη.
Ολα μα όλα τα δημοσιεύματα αναφέρονται στους ομογενείς και όπως γράφει στον πρόλογο ο καθηγητής κ. Τουλουμάκος «οι Ελληνες του Εξωτερικού που ζουν, εργάζονται και δημιουργούν σε 70 χώρες και των πέντε ηπείρων, είναι σήμερα με τη μετανάστευση που προκάλεσε η κρίση, περίπου 6,5 εκατομμύρια – γεγονός που πρώτο, αυτό καθ’ εαυτό, έχει για τη χειμαζόμενη από τη δημογραφική συρρίκνωση και τις συνέπειες της χώρας, καθοριστική σημασία σε κάθε ρύθμιση σχέσεων με την Ομογένεια (συμπεριλαμβανομένης και εκείνης που αφορά το δικαίωμα της ψήφου)».
Ο κ. Τουλουμάκος γράφει ότι «επιστήμονες, επιχειρηματίες, καλλιτέχνες, πολιτικοί (υπουργοί ή βουλευτές σε ξένες χώρες) που διακρίθηκαν και συλλογικές οργανώσεις (ομοσπονδίες, κοινότητες, σύλλογοι) με τις κοινωνικές ή πολιτιστικές τους δραστηριότητες συνθέτουν την ιστορική παρουσία των Ελλήνων του Εξωτερικού στο παρελθόν, όπως και σήμερα – παρουσία, η οποία ήταν και παραμένει σχεδόν άγνωστη στην Ελλάδα. Πρωτοβουλίες οικονομικής συμπαράστασης και κατά τη διάρκεια της κρίσης παρέμειναν επίσης άγνωστες, όπως η πρόταση του Συντονιστή της Περιφέρειας ΗΠΑ του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού από το Σικάγο για την έκδοση ελληνικών ομολόγων (24-10-2010) ή η πρόταση για την ίδρυση ειδικού γραφείου επενδύσεων μικρού σχετικά ύψους από την Παγκόσμια Διακοινοβουλευτική Ενωση του Ελληνισμού, την οποία αποτελούν ελληνικής καταγωγής υπουργοί και βουλευτές ξένων χωρών (14-7-2010 από τις Βρυξέλλες).
Παρόμοια πρόταση από Ελληνοαμερικανούς επιχειρηματίες (τον Δεκέμβριο του 2010) απορρίφθηκε, όπως και οι δυο προηγούμενες».
Δεν παραλείπει να επισημάνει ακόμη ότι «δυνατότητες προσφοράς υπηρεσιών από Ελληνες του Εξωτερικού σε διάφορους τομείς αγνοήθηκαν – προφανώς από προβληματική εσωστρέφεια – με όλες τις αρνητικές συνέπειες που είχε και θα έχει η παράλειψη: Στην βαρέως νοσούσα Τριτοβάθμια Εκπαίδευση η δημιουργική πνοή που πρωτίστους χρειάζεται, δεν μπορεί να προέλθει μόνο από τις ικανές γι’ αυτό εγχώριες δυνάμεις αλλά και από Ελληνες επιστήμονες του Εξωτερικού που αναδείχθηκαν αξιοκρατικά και βρήκαν με το έργο τους διεθνή αναγνώριση. Και η προβολή της πλούσιας εθνικής πολιτισμικής κληρονομιάς έπρεπε και μπορούσε να γίνει με καλά οργανωμένα πολιτιστικά κέντρα στις πρωτεύουσες και σε άλλες πόλεις των ξένων χωρών, στη λειτουργία των οποίων είναι αυτονόητη η υποστήριξη και συνεργασία των κατά τόπους Αποδήμων (Η οικειοποίηση του ονόματος Μακεδονία από το γειτονικό κράτος στον διεθνή χώρο οφείλεται κυρίως στην έλλειψη μιας τέτοιας πολιτισμικής παρουσίας)».
Ο καθηγητής αναφέρεται και στην προηγούμενη έκδοση της Ενωσης των Ομότιμων Καθηγητών, όπου τονίζονταν οι τοπικές κοινότητες, συλλόγους, ομοσπονδίες και λοιπά εκτός συνόρων, «Η Ελλάδα έξω από τα Σύνορα. Ομοσπονδίες, Κοινότητες και Σύλλογοι», που εκδόθηκε στη Θεσσαλονίκη το 2018.
Ο κ. καθηγητής προτείνει την ένταξη των 6,5 εκατομμυρίων Ελλήνων του Εξωτερικού στην εθνική ζωή, κάτι που αποτελεί τη μεγάλη ιστορικής σημασίας πρόκληση που έχουν να αντιμετωπίσουν κράτος και κοινωνία της χώρας στη σύγχρονη εποχή της παγκοσμιοποίησης.
Πηγή: ekirikas.com
