Το πρώτο εμβόλιο της επιβίωσης

Σε πολλές χώρες, με εντατικούς ρυθμούς, γίνονται συνεχείς προσπάθειες για τη δημιουργία του πολυπόθητου εμβολίου κατά του νέου φονικού ιού, του νέου κορονοϊού.   

* Επίκαιρο σχόλιο της Ανθής Πουσίου – Πίκουλα                                                                                        

Η ανθρωπότητα πλήττεται. Η διεθνής κοινότητα αποδεκατίζεται. Δεν υπάρχουν εθνικά, οικονομικά, πνευματικά και ηλικιακά κριτήρια. Υπάρχει μόνον ο σκληρός και επιβλαβής ιός, χωρίς διακρίσεις ποιον θα βλάψει.

Σε καθημερινή βάση, χιλιάδες συνάνθρωποί μας φεύγουν από τη ζωή, σε σκληρές συνθήκες απομόνωσης, μακριά από τους δικούς τους. Έτσι, επιβάλλουν τα πρωτόκολλα, έτσι υπαγορεύουν οι κανόνες επιβίωσης.

Έχουμε να κάνουμε με έναν ιό άγνωστο. Τώρα γνωριζόμαστε μέσα από τις χειρότερες συνθήκες, χάνοντας εκατοντάδες χιλιάδες συνανθρώπους μας.  Είναι σκληρός και αδυσώπητος.  Δεν κάνει διακρίσεις και επιμένει μέχρι να εξοντώσει τον άνθρωπο. Δημιουργεί αλυσιδωτές δυσμενείς αντιδράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό, με θλιβερό αποτέλεσμα το θάνατο.  Εκτός πολεμικών πράξεων, τελικά, υπάρχει ένας κοινός εχθρός ενάντια σε ολόκληρη την υφήλιο. Κινείται ύπουλα και αποτελεσματικά. Μέχρι στιγμής, έχει αποδεκατίσει  ανθρώπους από όλα τα έθνη.

Για πρώτη φορά, υπάρχει ένα παγκόσμιο κοινό μέτωπο αγώνα: όλα τα κράτη μαζί εναντίον μιας παγκόσμιας απειλής. Μία απρόσμενη πραγματικότητα σύμπλευσης όλων. Μία αλυσιδωτή αντίδραση όλων, είναι να βρεθεί το κατάλληλο εμβόλιο που θα αποδυναμώσει τον καταστρεπτικό ιό, δημιουργώντας ασφαλείς συνθήκες ζωής .

Οι ειδικοί μας ενημερώνουν ότι χρειάζεται χρόνος και ο χρόνος είναι απαραίτητος παράγοντας επιτυχίας για τον παγκόσμιο κοινό μας στόχο,  την επιβίωση όλων μας.

Αναμένοντας το τόσο σημαντικό εμβόλιο, μήπως οφείλουμε να κάνουμε συνεχή  χρήση του πρώτου εμβολίου επιβίωσης;
Αυτού που δεν είναι άλλο από την παγκόσμια αποθάρρυνση για μετακινήσεις.  Δηλαδή του «μένουμε σπίτι».

Αυτή  είναι η σωτηρία μας μέχρι σήμερα, ιδιαίτερα στην Ελλάδα. Αυτή είναι η πρώτη  θετική ελπίδα, σε συνδυασμό με τους σύγχρονους ήρωες της ζωής μας, τους ιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό των Ελληνικών Νοσοκομείων. Τους ακάματους αγωνιστές μας. Αυτούς που κυριολεκτικά σώζουν ζωές.

Μήπως έφθασε η ώρα –πριν από το άγιο Πάσχα– να κάνουμε πράξη και να εντατικοποιήσουμε το «κάνουμε τον πρώτο εμβολιασμό επιβίωσης – μένουμε σπίτι – κερδίζουμε ζωή;».